Para piyasasını anlaşılır kılan araç olmadan her işlem yalnızca kumardır. Karşılıklı olarak birbirini dışlamayan iki yaygın analiz ekolü bulunmaktadır.

Temel analiz

Temel analiz, gelecek trendlerin tahmin edilmesi amacıyla mikro ve makroekonomik teorinin piyasalara uygulanmasıdır. Peki para piyasalarını hangi temel güçler güder?

İşlem dengesi: Uzun vadeli işlem fazlaları ile bağlantılı olan paralar devamlı eksi bakiye verenler ile bağlantılı olanlar karşısında güçlenme eğiliminde olur, çünkü ithalatlar üzerindeki ihracat fazlasına karşılık gelen arz fazlası paraların net alımı olur. Trendler de önemlidir. Daha iyiye giden bir işlem dengesi ilgili para biriminin, bozulan veya değişmeyen işlem dengesi ile bağlantılı olan para birimlerine göre değer kazanmasını sağlar.

Nispi enflasyon oranları: A ülkesi B ülkesinden daha yüksek oranda fiyat enflasyonu yaşıyor ise A’nın para birimi “satın alma gücü paritesini” eski haline geri getirmek amacıyla B’nin para birimine göre zayıflar.

Faiz oranları: Uluslararası sermaye akışları, en yüksek enflasyon düzeltmeli gelirlerin peşinden giderek, yüksek reel faiz oranlı para birimleri için ek talep yaratır ve döviz kurlarını yükseltir.

Beklentiler ve spekülasyon: Piyasalar olayları öngörür. Örneğin gelecekteki enflasyon oranı ile ilgili spekülasyon, gerçek trend görünür olmadan çok önce döviz kurunu hareket ettirmek için yeterli olabilir.

Bu ekonomik güçlerin uyum içinde hareket ettiği anlaşılmalıdır. Ancak etkileşim halinde ekonomik güçlerin toplamının piyasaya nerede hakim olacağını belirlemek son derece zor bir iştir. Bazılarına göre çözüm teknik analizde yatmaktadır.

Teknik analiz

Teknik analiz, geçmiş fiyat ve hacim verilerinden gelecekteki fiyat trendlerinin tahmin edilmesi ile ilgilidir. Teknik analizin temel aksiyomu, tüm esasların (beklentiler dahil) piyasaya etki ettiği ve döviz kurlarına yansıdığıdır.

Teknik analiz araçları artık özel yatırımcılar tarafından işlem kararlarını desteklemek amacıyla serbestçe kullanılabilmektedir. Ancak bu tür araçlara yalnızca tahmin araçları oldukları ve mutlak doğru olmadıkları için aşırı ağırlık verilmemelidir.

Aşağıda trendleri ve değişken piyasadaki yinelenen modelleri tanımlamak amacıyla kullanılan teknik analitik araçların özet tanıtımı bulunmaktadır. Gerçek uzmanlık uygulama, süreklilik ve deneyimle kazanılsa da Forex dealer'ı adaylarına teknik analizle ilgili uygun eğitimden geçmeleri önerilir.

Grafikler

Çizgi Grafik: Herhangi bir para birimi çiftinin zaman içindeki döviz kuru geçmişinin AA grafik tasviri. Çizgi, günlük kapanış fiyatlarının birleştirilmesi ile oluşturulur.

Çubuk grafik: Para birimi çiftinin belirlenen gün içi zaman aralıklarında (örn: her 30 dakikada bir) dikey çubuklardan oluşan fiyat performansının tasviri . Her çubukta ilgili zaman aralığının açılış, kapanış, yüksek ve düşük (AKYD) döviz kurlarını gösteren dört “kanca” bulunmaktadır.

Mum grafiği: Her uçta AKYD fiyatlarını mumlarla göstermesi dışında çubuk grafiğin AA değişkenidir. Açılış kuru kapanış kurundan yüksek olduğunda mum "doludur". Kapanış kuru açılış kurunu aştığında mum “boştur”.

Destek, direnç, kanallar ve üçgenler

Destek ve direnç sınırları, para birimleri de dahil tüm işlem yapılabilir finansal malların genel özellikleridir. Bu sınırların bozulması piyasa kanısında bir para birimine yönelik temel değişikliğin kanıtı olarak kabul edilir.

Destek ve direnç genellikle kanal şeklinde tutarlı biçimler oluşturur.

Destek

Döviz kuru döngüsünün birkaç alt noktasını düz bir çizgide birleştirebilirseniz destek seviyesi tespit edilir. Bu belirli kurlarının altında satış yapılmasına yönelik piyasanın isteksizliğini göstermek için kullanılır. Ne kadar çok alt nokta birleştirilirse destek seviyesinin o kadar çok kanıtı olur.

Destek seviyesi zaman içinde değişebilir. Düz çizgi yukarı doğru çıkarsa o zaman "yukarı doğru destekten" söz edebiliriz. Çizginin yatay olduğu durumları “yanlara doğru destek" olarak tanımlarız. Çizgini aşağı doğru eğilim göstermesini "aşağı doğru destek" olarak tanımlarız.

Direnç

Direnç seviyeleri, bir para birimini belirli döviz kurlarının üzerinde almaya karşı gösterilen isteksizliği belirtir. Döviz kuru döngüsünün birbirini izleyen üst noktalarının tek bir doğru çizgi ile birleştirilmesinin mümkün olması durumunda direnç seviyesi tespit edilir.

Sizin de tahmin edebileceğiniz gibi kişi yukarı doğru, yanlara doğru ve aşağı doğru dirençle karşılaşır.

Kanallar tek bir çizgi grafikteki üst üste binen destek ve direnç seviyeleri ile tanımlanır. Kanallar yukarı, yanlara ve aşağı doğru eğilim gösterebilirler.

Üçgenler

Direnç ve destek çizgileri zaman içinde birbirlerine doğru yaklaştığında yukarı, yanlara veya aşağı doğru eğimli olabilen “üçgenler” oluşur.

Üçgenler zaman içindeki azalan karlılığa işaret eder. Bir grafikte üst üste binen direnç ve destek seviyeleri birleşme zamanının tahmin edilmesine yardımcı olur. Bizim aradığımız her yöne gidebilecek ve karlı işlemler için fırsatlar sunan, “patlayıcı" olabilecek “çıkışlardır”.

Üçgenin eğimi ve fiyatlandırma döngüsünün direnç ve desteğin tahmin edilen birleşme noktasına olan hareketi çıkışın olası yönüne işaret edebilir. Örneğin, döviz kuru döngüsü net bir şekilde yukarı aşamada ise çıkış da muhtemelen yukarı doğru olur. Burada gerçek bazı fırsatlar, ancak çok fazla da risk vardır.

Göstergeler

Hareketli ortalamalar sürekli bir dönemdeki zirveleri ve düşüşleri düzeltir ve trend varlığına işaret eder.

İki ana hareketli ortalama türü vardır:

Basit: Geçmiş ve şimdiki veriler eşit önemde kabul edilir ve eşit olarak ağırlık verilir.

Ağırlıklı: Güncel veriler geçmiş verilerden daha önemli kabul edilir ve bu verilere daha fazla ağırlık verilir. Ağırlık faktörü zaman içinde katlanarak artan “düzeltim sabiti” şeklini alır.

Fiyatlar iki veya daha fazla hareketli ortalamanın altında kalırsa bu satış ağırlıklı piyasa (bearish) işareti olarak kabul edilir ve bunun tam tersi de geçerlidir.

Stokastik osilatörler

Stokastik osilatörler en zaman alım veya satım yapacağınızı size bildiren momentum göstergelerdir. İki unsurdan oluşmaktadırlar:

• En yeni kapanış fiyatı ile en derin düşüş arasındaki farkı en yüksek zirve ile en derin düşüş arasındaki farkın yüzdesi olarak belirli bir zaman dilimi içinde (örn: 14 gün) ölçen bir “%K” çizgisi.
• %K’nin üç periyotlu (örn: gün) hareketli ortalamasını izleyen bir “%D” çizgisi.

%D üzerindeki %K artışı satın alma işareti olarak yorumlanır ve bunun tam tersi de geçerlidir.

Osilatör 80’e değdiğinde para biriminin fazla miktarda satın alındığı kabul edilir. 20’nin altındaki osilatörün fazla miktarda satılan para birimine işaret ettiği kabul edilir.